انجمن دانش پژوهان جوان
پرتال دانش پژوهان و دانشجویان خمینی شهری سراسر کشور

داستان چکمه
 

مادر لیلا، روزها، لیلا را می‌گذاشت پیش همسایه و می‌رفت سر کار. او توی کارگاه خیاطی کار می‌کرد. لیلا با دختر همسایه بازی می‌کرد. اسم دختر همسایه مریم بود.

لیلا و مادرش در یکی از اتاقهای خانه مریم زندگی می‌کردند. لیلا پنج سال داشت و مریم یک سال از او بزرگتر بود.

یک روز، عموی مریم برایش عروسکی آورد. آن روز، لیلا و مریم با آن خیلی بازی کردند. عروسک همه‌اش پیش لیلا بود. لیلا دلش می‌خواست عروسک مال خودش باشد. اما، مریم می‌گفت:

ـ هر چه دلت می‌خواهد با آن بازی کن. ولی، عروسک مال من است.

لیلا ناراحت شد. غروب که مادرش آمد، دوید جلویش و گفت:

ـ مادر، مادر، من عروسک می‌خوهم. عروسکی مثل عروسک مریم. برایم می‌خری؟

مادر گفت:

ـ نه، نمی‌خرم.

لیلا گفت:

ـ چرا نمی‌خری؟

ـ برای اینکه تو دختر خوبی نیستی.

ـ من دختر خوبی هستم، مادر.

ـ اگر دختر خوبی هستی، چرا چشمت به هر چیزی می‌افتد، می‌گویی: من آن را می‌خواهم؟

ـ خودت گفتی، اگر دختر خوب و حرف‌شنویی باشی یک چیز خوب برایت می‌خرم. خوب، حالا برایم عروسک بخر، عروسکی مثل این.

من که نگفتم برایت عروسک می‌خرم.

ـ پس می‌خواهی برایم چه بخری؟


ادامه مطلب
+ تاریخ 93/08/30 ساعت 23:23 نویسنده جوانه |

پنجمین کافه ی شش ماه دوم سال از جنس گفتمان آزاد

پنج شنبه 22 آبان

فرهنگسرا بعثت ساعت ۱۵:۰۰

موضوع این هفته تاسیس جامعه ی نو از دیدگاه افلاطون

کسانی که مایلند برای اولین بار در این جلسات حاضر شوند می بایست: 

1-نام کامل و سال ورود به اولین مقطع دانشگاه را به شماره سامانه ی 300028696969 فرستاده تا برای هماهنگی در اسرع از طرف انجمن با آنها تماس گرفته شود. 

2-حداقل باید کتاب اول از جمهور افلاطون را مطالعه کنند،لینک کتاب در پست های پیشین قرار داده شده 

3-راس ساعت 15:00 در جلسه حاضر باشند. 


ادامه مطلب
+ تاریخ 93/08/20 ساعت 22:10 نویسنده جوانه |

حسن رحیم پور:
بگذارید یك خاطره برایتان بگویم كه از برادر شهیدم شنیده ام، شاید قبلا هم گفته باشم، منتهى من چون مثل بعضى ها خاطره جدید نمیتوانم از خودم اختراع كنم، مجبورم همان قدیمی ها را بگویم....( خنده حضار...)
 
ما آدمى داشتیم در منطقه كه آمده بود جبهه و در تمام عمرش نماز نخوانده بود ...
من چند روز قبل از عملیات كربلاى چهار رسیدم منطقه و شب قبل از عملیات توى خط خمپاره خورده بود و چند نفر شهید شده بودند و خون و تكه هاى گوشت و دست و پاى قطع شده توى سنگر افتاده بود،

...

اخوى ما (شهید حمید رحیم پور ازغدی) كه همان شب، چند ساعت بعد از این قضیه خودش شهید شد، به من گفت می دانى این پا مال كیه؟
گفتم: "نه" ،
گفت آمدند توى لشگر و گفتند كه ما نیروهاى داوطلبى میخواهیم كه آماده باشند براى یك ماموریت بى برگشت، ما بلند شدیم، همه آمده بودند براى جبهه اما بالاخره یك عده اى بلند شدیم، نمیدانستیم چه ماموریتى هست اما گفتیم ما مى آییم،
شب، بچه ها مشغول دعاى كمیل بودند و همه در حال تأثر گریه میكردند اما ایشان از همه بلندتر گریه می كرد، بعد رسید به قسمت استغفار كه داد می زد من غلط كردم، من .... خوردم و فلان و فلان و كم كم رسید به فحش هاى ناموسى به خودش، كه ما هم گریه مان گرفته بود و هم خنده مان گرفته بود از كار او،

بعد دیدیم كار دارد به جاهاى باریك میكشد و فحش هاى بد دارد به خودش میدهد، آمدیم دستش را گرفتیم و آوردیم بیرون و گفتیم تو حالت خوش نیست، این چرند و پرند ها چیه كه میگى؟!
گفت شما ها نمیدانید من چه آدم كثیفى هستم، من مثل شماها نیستم، من بین شماها بُر خوردم، من اصلاً نماز در عمرم نخواندم، من مشروب خوردم، من ....

باز دیدیم كه دارد اعتراف میكند به كارهایى كه كرده، جلوى دهنش را گرفتیم و گفتیم هر كارى كه كردى، كردى، دیگر الان تو راهت را عوض كردى، ما مسیحى نیستیم كه برویم پیش كشیش و به گناهانمان اعتراف كنیم، اعتراف به گناه خودش گناه كبیره است، پیش خودت و خدا اعتراف كن و توبه كن .
بعد بهش نماز یاد دادیم و در یكى دوماه آمادگى قبل عملیات نماز را یاد گرفت و مشغول نمازهاى قضا بود،

بعد به برادرم گفته بود كه اگر در این عملیات كشته شوم، تكلیف نماز ها و روزه هایى كه نخوانده ام چه میشود؟
گفت به او گفتم همه را خدا میبخشد،
به من گفت :" به همین كشكى؟!" ،
گفتم :" از این هم كشكى تر، خدا در قرآن خودش وعده داده كه یغفر الذنوب جمیعاً همه گناهانتان را می بخشم."

 


برچسب‌ها:
حسن رحیم پور, کشکی, شهید
+ تاریخ 93/08/17 ساعت 18:47 نویسنده جوانه |

چهارمین کافه ی شش ماه دوم سال از جنس گفتمان آزاد

پنج شنبه پانزده آبان

فرهنگسرا بعثت ساعت ۱۵:۰۰

موضوع این هفته دو راهی حق و باطل  

در جلسه ی این هفته خواهیم داشت: 

1-بحث در مورد دو راهی حق و باطل 

توضیح: هر کدام از ما در طول زندگی گاها به این تضاد رسیده ایم که صرف نظر از جزای اخروی ،شاید راه کامیابی و موفقیت با راه راستی و درستی همسو نباشد و انسان برای این کامیابی که می تواند شامل رفاه ،آرامش ،اعتبار ،شهرت و ... باشد ،با توسل به دروغ ،حیله ، کلاهبرداری ،خیانت و پس از آنها وانمود کردن به درستکاری  راه هموار تری را در پیش دارد . 

2-بحث در مورد عدالت و بررسی همان دوراهی برای عدالت. 

3-معرفی کتاب جمهوری افلاطون و بازخوانی قسمت هایی از فصل اول آن.  

 

لینک دانلود کتاب در زیر قرار داده شده ، توصیه می کنیم فصل اول این کتاب (کتاب نخست) مطالعه شود .  

در ادامه مطلب خلاصه ای از کتاب نخست از جمهوری افلاطون قرار داده شده . 

دانلود کتاب به صورت pdf كتاب با حجم تقريبي 6MB


برچسب‌ها:
کافه دیالکتیک, گفتمان آزاد, جمهوری افلاطون, خمینی شهر, فرهنگسرا بعثت
ادامه مطلب
+ تاریخ 93/08/12 ساعت 1:40 نویسنده جوانه |

رسم است هرکه داغ جوان دید دوستان

رأفت برند حالت آن داغ دیده را

 یک دوست زیر بازوی او گیرد از وفا

وان‌ یک ز چهره پاک کند اشک دیده را

 آن دیگری بر او بفشاند گلاب قند 

 تا تقویت شود دل محنت کشیده را

یک چند دعوتش به گل و بوستان کنند 

 تا برکنندش از دل، خار خلیده را 

 جمعی دگر برای تسلای او دهند

شرح سیاه کاری چرخ خمیده را

القصه هر کسی به طریقی ز روی مهر

تسکین دهد مصیبت بر وی رسیده را

 آیا که داد تسلیت خاطر حسین؟

چون دید نعش اکبر در خون تپیده را

 آیا که غمگساری و اَنده بری نمود

لیلای داغ دیده محنت کشیده را

 بعد از پسر دل پدر آماج تیر شد

آتش زدند لانه مرغ پریده را

ایرج میرزا


برچسب‌ها:
ایرج میرزا, مرثیه, محرم, شعر
+ تاریخ 93/08/09 ساعت 13:12 نویسنده جوانه |

از فروید پرسیدند که یک انسان سالم از دید تو چه ویژگی هایی دارد. فروید جواب داد: انسان سالم کسی است که بتواند عشق بورزد و کار کند: "Lieben und arbeiten".

شاید این نکته بی ربط نباشد که در شاهنامه هم دیدگاه جالبی در مورد انسان سالم مطرح می شود. دو ویژگی خرد و دادورزی نقش کلیدی در این باره بازی میکنند:

ز یزدان و از ما بر آن کس درود --- که تارش خرد باشد و داد پود

سومین کافه ی شش ماه دوم سال از جنس گفتمان آزاد

پنج شنبه  ۸/ ۸ / ۹۳

فرهنگسرا بعثت ساعت ۱۵:۰۰

موضوع این هفته انسان سالم

 

 


برچسب‌ها:
کافه دیالکتیک, گفتمان آزاد, انسان سالم, خمینی شهر, فرهنگسرا بعثت
+ تاریخ 93/08/07 ساعت 0:24 نویسنده جوانه |


 
من و رفیقام یه دسته بودیم ! دسته‌ی چاقو ، دسته‌ی قَمه
هر کدوم از ما تو وقتِ خطر ، جونشو می‌داد برای همه

من و رفیقام جناق شکستیم با گرد و تلخک ، با دودِ افیون
گفتیم به هیچکس مهلت نمی‌دیم که زین بذاره رو گُرده‌هامون

من و رفیقام قرارمون بود که روزگارو دگرگون کنیم...
از تو توپخونه تا خودِ تجریش تمام شهرو چراغون کنیم

قرارمون بود که جوادیه با نیاورون برابر بشه
نه از بی‌کسی قلبی بشکنه ، نه از نداری چشمی تَر بشه

تو رؤیامون بود که پاسبونا با کوچه‌خوابا مهربون بشن
تنِ بچه‌یی توی زمستون از زورِ سرما نره تو کفَن

تو رؤیامون بود که کارگرها، شریک بشن تو سودِ کارخونه
رو سرِ هر کس یه سقفی باشه ! سقفِ محکم و امنِ یه خونه

من و رفیقام یه رؤیا داشتیم ولی زمونه رؤیا رُ دزدید
یه دستِ پنهون با سرخیِ خون رو سرنوشتِ ما خط می‌کشید

رفاقتِ ما خیانت نداشت ولی روزگار دورنگمون کرد
فریادمونو تو سینه‌مون کُشت، اسیرِ زندونِ بَنگمون کرد

حالا رفیقام یا دیگه مُردن ، یا فراری‌اَن ، یا تو زندونن
خیلیاشونم خُمار و خسته تو پیاده‌رو ، تو خیابونن

من و رفیقام یه دسته بودیم ، لب‌ریزِ رؤیا ، لب‌ریزِ امید
به ما می‌گفتن دسته‌ی چاقو ! دیدیم که چاقو دسته‌شو بُرید

* از مجموعه ترانه «تصور کن» / نگاه
1386
یغما گلرویی
 

برچسب‌ها:
یغما گلرویی, من و رفیقام, ترانه, شعر, تصور کن
+ تاریخ 93/07/29 ساعت 0:53 نویسنده جوانه |

گیسوانت زیر باران، عطر گندم‌زار... فکرش را بکن!
با تو آدم مست باشد، تا سحر بیدار... فکرش را بکن!


 در تراس خانه رویارو شوی با عشق بعد از سال‌ها
بوسه و گریه، شکوه ...لحظه‌ی دیدار... فکرش را بکن!


 سایه‌ها در هم گره، نور ملایم، استکان مشترک
خنده خنده پر شود خالی شود هربار... فکرش را بکن!


 ابر باشم تا که ماه نقره‌ای را در تنم پنهان کنم
دوست دارد دورِ هر گنجی بچرخد مار... فکرش را بکن!


 خانه‌ی خشتی، قدیمی، قل قل قلیان، گرامافون، قمر
تکیه بر پشتی زده یار و صدای تار... فکرش را بکن!


 از سماور دست‌هایت چای و از ایوان لبانت قند را...
بعد هم سیگار و هی سیگار و هی سیگار... فکرش را بکن!


 اضطراب زنگ، رفتم واکنم در را، که پرتم می‌کنند
سایه‌ها در تونلی باریک و سرد و تار... فکرش را بکن!


 ناگهان دیوانه‌خانه، وَ پرستاری که شکل تو نبود
قرص‌ها گفتند: دست از خاطرش بردار! فکرش را نکن!

غلامرضا سلیمانی


برچسب‌ها:
غلامرضا سلیمانی, شعر, فکرش را بکن
+ تاریخ 93/07/18 ساعت 20:3 نویسنده جوانه |

 

امروز وقتی هر کدوم از بچه ها یه طرفی رفتند و تنها شدم ، تنها فکری که به نظرم رسید آشپزی بود شروع کردم به کندن پوست دو تا گوجه و ، در حالی که داشتم به دو تا تخم مرغ تو یخچال اتاق فکر می کردم . کارم که تموم شد رفتم تو آشپزخونه و روغن رو داغ کردم و شروع کردم به ریختن گوجه های پوست کنده تو روغن و ...

رسیدیم به نقطه ی اوج داستان ریختن چند قطره آب گوجه در روغن داغ همانا و آتیش گرفتن ماهی تابه همان خواستم آتیش رو خاموش کنم کمی آب ریختم تو ماهی تابه و آتشی سر به فلک نهاد...

من نا امید از خاموش کردن آتیش چند دقیقه ای به تماشای آتیش و دود آن نشستم و کلا دود همه جا رو برداشت و نفوذ کرد به سالن و بچه های خوابگاه که یکی یکی با دیدن دود میومدن تو آشپزخونه و وقتی چراغ علامت سوال مغزشون روشن می شد می رفتند.

و اینگونه بود اولین تجربه ی آشپزی من بعد از چندین سال.

 

 

 

 

 

+ تاریخ 93/07/11 ساعت 0:55 نویسنده علی اصغر لقمانی |

کفشهای تا به تا و وصله دار من کجاست؟

خاطرات خوب و شیرین بهار من کجاست؟

کوچه های خاکی و باهم دویدن هایمان
شور و شوق خنده ی بی اختیار من کجاست؟

کاهگل ها عطر دفترهای کاهی داشتند
خاک باران خورده ی ایل و تبار من کجاست؟

کو دبستان؟ کو کلاس درس؟ کو آن نیمکت؟
همکلاسی همیشه در کنار من کجاست؟

باغ سرسبز الفبا را چرا گم کرده ام؟
سطر سطر سیب های " آب" دار من کجاست؟

آتش پیراهنت مانده ست در من سالها
ریزعلی! تنهای تنهایم قطار من کجاست؟

مانده جای ترکه اش بر روی دستم ، کو خودش؟
درس سارا ، درس شیرین انار من کجاست؟

رفت آن روباه مکار و پنیرم را ربود
زاغ خوش آواز روی شاخسار من کجاست؟

پس چه کس خط میزند مشق شبم را بعد از این؟
پای تخته مهربان آموزگار من کجاست؟

ثلث اول آشنایی ، ثلث دوم دوستی
ثلث سوم دستخط یادگار من کجاست؟

باز هم پاییز شد بابای پیر مدرسه!
خش خش برگ درختان چنار من کجاست؟

کاش میشد باز هم برگشت تا آن روزها
خسته ام دلهای سنگی! روزگار من کجاست؟

+ تاریخ 93/07/04 ساعت 21:47 نویسنده علی صفاری |

دانش پژوهان جوان

بروید ای حریفان بکشید یار ما را

                                    به من آورید آخر صنم گریزپا را

به ترانه‌های شیرین به بهانه‌های زرین

                                بکشید سوی خانه مه خوب خوش لقا را

وگر او به وعده گوید که دمی دگر بیایم

                                همه وعده مکر باشد بفریبد او شما را

دم سخت گرم دارد که به جادوی و افسون

                                    بزند گره بر آب او و ببندد او هوا را

به مبارکی و شادی چو نگار من درآید

                                    بنشین نظاره می‌کن تو عجایب خدا را

چو جمال او بتابد چه بود جمال خوبان

                                     که رخ چو آفتابش بکشد چراغ‌ها را

برو ای دل سبک رو به یمن به دلبر من

                                 برسان سلام و خدمت تو عقیق بی‌بها را

+ تاریخ 93/07/04 ساعت 1:13 نویسنده علی صفاری |

کاش از جنس آتش بودی و من هم دو بال بزرگ داشتم .

تصور کن چقدر زیبا می شدیم...

 

+ تاریخ 93/06/22 ساعت 1:36 نویسنده علی اصغر لقمانی |

  خوبی زخم های بزرگ این  که حواست را پرت می کند از دلخوشی های کوچک  ، که می روی به دنبال مرهم های بزرگ...

 

 

+ تاریخ 93/06/18 ساعت 14:9 نویسنده علی اصغر لقمانی |

جوانه

+ تاریخ 93/06/04 ساعت 14:56 نویسنده علی صفاری |

یکی از شب های بی مهتاب

از زمانی که یادش می آمد هیچ گاه احساس خوشبختی نکرده بود ، تنها تجربه اش از خوشبختی فقط یک خاطره ی کوتاه بود از زمان کودکی، آن روزکه هنگام بهار ، در روشنایی  صبح از خواب بیدار شد ، برادرش هنوز کنارش خواب بود ،پدرش می خندید و مادرش می خندید و خواهر نوزادش گریه می کرد و مدام در آغوش پدرش و مادرش جابجا می شد .

از وقتی یادش می آمد وقتی باران می بارید کف خانه ی سنگی و چوبیشان پر می شد از ظرف های کوچک و بزرگ و پر می شد از انواع صداهای  تلق و تولوقی که به صورت متناوب و بی نظم تکرار می شدند، تازه اگر نیمه شب هم بود مادرش ، او و برادر و خواهر کوچکترش را مدام جابجا می کرد تا مبادا در آن سردی شب های بارانی خیس شوند .

اما حالا اینجا در سرباز خانه لااقل وقتی باران می آمد از این بابت خیالش راحت بود، قطره ای سر نمی خورد روی سرش یا اینکه مثلا پیراهنش را خیس کند تازه اگر هم یک روز سقف سرباز خانه مانند سقف خانه شان نم می داد و نشت می کرد، قطره ها روی سر سرباز تخت بالایی فرود می آمدند و نه او!

 

...بروید به ادامه ی مطالب

 


ادامه مطلب
+ تاریخ 93/06/01 ساعت 16:50 نویسنده علی اصغر لقمانی |

اگه کفشت پاتو می زد و از ترس قضاوت مردم پابرهنه نشدی
و درد رو به پات تحمیل کردی
دیگه در مورد آزادی شعار نده !

آلبر کامو

 


برچسب‌ها:
آزادی, ترس, قضاوت, آلبر کامو, شعار
+ تاریخ 93/05/30 ساعت 23:13 نویسنده جوانه |


تا هنگامی که ضعیفان را در زیر پای می کوبید
و گندم دسترنجشان را به ستم می ستانید،
اگرچه کاخهای مرمر بنا کنید،
در آن کاخها زندگی نتوانید کرد،
و هرچند تاکستانهای سبز و خرم کشت کنید،
از شراب آن نخواهید نوشید.
من می دانم که گناهانتان چقدر عظیم است
و آزارهاتان چه اطوار گونه گون دارد:
راستان و دادپیشگان را خوار کرده اید،
رشوه می ستانید،
و هنگام داوری بینوایان را از حقوقشان محروم می دارید.
من از جشنها و مهمانیهای شما بیزارم،
و ا زمحافل پرشکوه شما مرا هیچ وجد و نشاط نیست.
اگر شرابها و طعامهای لذیذ نزدِ من آورید،
من طعام شما را نخواهم پذیرفت
و به قربانی چارپایان فربه تان نظر نخواهم کرد
و هیاهوی آوازتان را نخواهم شنید
و به غوغای سازتان گوش نخواهم سپرد،
مگر آنکه نهر انصاف در شهر شما روان گردد
و جویبار عدالت، بر دوام در آن جاری باشد.

کتاب مقدس

“ Sermons of Amos “

Forasmuch therefore as your treading is upon the poor
And ye take from him burdens of wheat
Ye have built houses of hewn stone
.But ye shall not dwell in them
Ye have planted pleasant vineyards
.But ye shall not drink wine of them
For I know your manifold transgressions and your mighty sins
They afflict the just, they take a bribe
.And they turn aside the poor in the gate from their right
I hate, I despise your feast days
.And I will not smell in your solemn assemblies
Though ye offer me burnt offerings and your meat offerings
I will not accept them
.Neither will I regard the peace offerings of your fat beasts
Take thou away from me the noise of thy songs
For I will not hear the melody of thy viols
But let judgment run down as waters
.And righteousness as a mighty stream

Bible, Old Testament, Amos, chapter 5

□ این سخنان که حدود دو هزار و هفتصد سال پیش به قلم آمده
از ظلم و جوری حکایت می کند
که پیوسته ستمکاران بر ضعیفان و بی پناهان روا داشته اند
و انبیای الهی نیز پیوسته خلق را بیم داده اند
که از عاقبت ظلم بر حذر باشند
و قسط و عدل پیشه کنند
تا مشمول رحمت الهی واقع شوند
وگرنه هرچه از مال و نعمت دنیا گرد آورند،
همان، آتشی خواهد بود که فرمود:
" نارُ اللّهِ الموقَدَةُ،
الَّتی تطّلِعُ عَلَی الأفئِدَةٍ، "
آن آتش را خشم خدا افروخته
و شرارة آن بر دلهای کافران شعله ور است.
سوره هُمَزه

برگرفته از کتاب " در قلمرو زرّین "
ترجمه و توضیحات: حسین الهی قمشه ای


برچسب‌ها:
دکتر الهی قمشه ای, عاموس نبی, کتاب مقدس, کتاب در قلمرو زرین
+ تاریخ 93/05/24 ساعت 22:34 نویسنده جوانه |

 

*عقل را جدي بگيريد، وحي انبيا معقول است*

دکتر غلام حسین دینانی :

عقل ميزان ميزان هاست يعني ميزانِ بالذات است. حتي وحي انبيا معقول است رتبه عقل بالاتر از حس، به لحاظ رتبه ي وجودي است. هر چيزي که منطبق با عقل نشود مردود است.

عقل اوج مي گيرد و تا لايتناهي پرواز مي کند. شما پرنده ايد، با عقلتان پرواز کنيد و خانه نشين مباشيد

غزالي که يک متکلم اشعري است در مقدمه يکي از کتابهايش مي نويسد: اگر کسي که عصا به دستش اژدها مي شود (يعني حضرت موسي) به من بگويد که هفت به اضافه سه، ده نمي شود، قبول نمي کنم و به او ايمان نمي آورم!

عالَم در شماست و شما در عالمي هستيد که در شماست . وسعتِ عالَم هر کسي به اندازه معلوماتش است. ما بايد از اين عالم حس به عالم خيال، به سلامت و با هدايت عقل عبور کنيم
عالم خيال بايد با هدايت عقل باشد تا انسان هم درست بگويد هم درست ببيند، هم درست بشنود و هم درست تخيل کند.

 


برچسب‌ها:
دکتر غلام حسین دینانی, عقل, غزالی
+ تاریخ 93/05/22 ساعت 0:45 نویسنده جوانه |